W dniu 27 marca grupa 21 „skowronków”  na czele z naszym przewodnikiem Ryszardem Garusem  udała się do Miechowa pociągiem startującym z Kielc o godz. 6.45. Naszym głównym celem było zwiedzanie  zespołu klasztornego Bożogrobców.

Od stacji kolejowej wędrowaliśmy  wśród  malowniczego krajobrazu Wyżyny Miechowskiej  ( wysokie skarpy nad doliną rzeki i głębokie wąwozy), zatrzymując się  na cmentarzu przy mogile powstańców styczniowych  poległych w czasie bitwy stoczonej 21 II 1863 r.

Po godzinie dotarliśmy do celu, gdzie wspólnie  z  miejscowym przewodnikiem zwiedzaliśmy Zespół klasztorny Bożogrobców ( Kanonicy Regularni Stróżów Grobu Chrystusowego).

Zakon powstał w 1114 r. w Jerozolimie. Część zakonników zajmowała się obsługą pielgrzymów przy Grobie  Chrystusa, a gałąź rycerska zapewniała bezpieczeństwo zmierzających do  Ziemi Świętej pątników. W 1163 r. rycerz Jaxa z rodu Gryfitów ( uczestnik pielgrzymki do Ziemi Świętej) funduje w Miechowie pierwszą w Europie placówkę Zakonu. Głównym celem zgromadzenia było szerzenie kultu Męki Pańskiej i umacnianie wiary w Zmartwychwstanie, budowę replik Grobu Bożego z Jerozolimy i propagowanie nabożeństw Drogi Krzyżowej. Z  Miechowa wyszedł na ziemie Polski zwyczaj urządzania i dekorowania Grobu Bożego.  Do 1819 r. tutejszy klasztor był najważniejszym ośrodkiem Bożogrobców( zwanych także Miechowitami) w świecie, a do repliki Grobu Pańskiego przybywali pielgrzymi z całej Europy.

Zwiedzaliśmy kolejno wspaniale odrestaurowane obiekty: Bazylikę Grobu Bożego (pozostałości murów romańskich, gotycki kościół z typowym dla baroku wyposażeniem), gotyckie krużganki klasztorne z  repliką kaplicy z Grobem Pańskim (XVI w.) oraz Muzeum Ziemi Miechowskiej, które mieści się  w Pałacu Generała, głównego przełożonego zakonu  (XVIII w.)

Po dwugodzinnym zwiedzaniu przyszedł czas na upragniony posiłek. Zjedliśmy go na miechowskim rynku w pełnym słońcu.

Następny punkt programu to wzniesiony w XVIII w. dworek „Zacisze”, gdzie wysłuchaliśmy ciekawej gawędy miejscowego przewodnika o historii obiektu i jego wyposażenia.

Pełni wrażeń, po pokonaniu ok. 7 km, dotarliśmy na  dworzec, skąd szczęśliwie powróciliśmy do  Kielc.

Tekst: Ewa Garus

Miechów- stolica powiatu- położony jest w centralnej części Wyżyny Miechowskiej, stanowiącej południowo-wschodnią część Jury Krakowsko- Częstochowskiej. Leży między dwoma wzgórzami- od południa jest to Wielka Góra, zwana potocznie Komorowską, a od północy Góra Stawna. Pomiędzy nimi doliną płynie potok Miechówka

Właśnie od strony Komorowa rozpoczęliśmy nasze zwiedzanie Miechowa.

Miejscowość powstała w XII wieku i stanowiła posiadłość związaną z rodem Gryfitów Świebodziców, których herb Gryf stał się również herbem miasta Miechów. Za założyciela i pierwszego dziedzica historycy uznają krzyżowca Jaksę Gryfitę z Miechowa, który po udziale w wyprawach krzyżowych sprowadził tutaj z Jerozolimy kilku rycerzy z zakonu rycerskiego Bożogrobców, którzy dali początek Zakonowi Bożogrobców.

Ze względu na długą i bogatą przeszłość Miechów należy do Kapituły Najstarszych Miast i Miejscowości w Polsce. Swoje powstanie, rozkwit i dzisiejszą pozycję miasto zawdzięcza właśnie Zakonowi Bożogrobców. Tutaj też znajduje się historyczny kompleks kościelno-klasztorny po tych zakonnikach, popularnie zwanych „miechowitami” i wierny wizerunek Grobu Bożego z Jerozolimy datowany na 1530r.  Stąd Miechów często określa się mianem „polskiej Jerozolimy”. Najsłynniejszym obywatelem Miechowa był Maciej Karpiga, zwany Miechowitą, wybitny uczony polskiego renesansu i wielokrotny rektor Akademii Krakowskiej. Jego okazały pomnik stoi obok kompleksu kościelno-klasztornego.

Patrząc na prezentowane w naszej galerii zdjęć znaki samorządowe powiatu miechowskiego – herb i sztandar, zauważamy na nich symbole określające istotę tej ziemi. Złote kłosy zbóż wskazują jednoznacznie na rolniczy charakter powiatu (słynna kapusta charsznicka).Skrzyżowane szable przypominają o tradycji walk narodowowyzwoleńczych (walki z wojskami rosyjskimi w czasie powstania styczniowego 1863-1864 oraz opór zbrojny organizacji ZWZ i AK w czasie II wojny światowej).

Poza małym spacerem po okolicy Miechowa zwiedziliśmy:

– rynek, w centralnym miejscu którego stoi pomnik poświęcony partyzantom ziemi miechowskiej poległych w l. 1939-1945,

-cmentarz, na którym upamiętniono  powstańców styczniowych,

– Kolegiatę Grobu Bożego  trzynawową, trójprzęsłową bazyliką gotycką z XIV/XV wieku z fragmentami romańskimi z pierwszego trzydziestolecia XIII wieku, przebudowaną w stylu późnobarokowym w drugiej połowie XVIII wieku. W 1996 roku kolegiata uzyskała od Jana Pawła II tytuł Bazyliki mniejszej.

Muzeum Ziemi Miechowskiej z siedzibą w zabudowaniach poklasztornych,

– XVIII-wieczny, modrzewiowy Dworek „Zacisze” znajdujący się na Szlaku Architektury Drewnianej. 

Podróż z Kielc do Miechowa jak i z Miechowa do Kielc odbyliśmy w  wygodnych wagonach pociągu lokalnych  linii kolejowych.

Tekst: Rysiu Opałko

Zdjęcia: Małgosia Kędracka, Basia Wielińska, Rysiu Opałko